5 najlepszych europejskich filmów

5 najlepszych europejskich filmów

Zdajemy sobie sprawę z tego, że wybór zaledwie pięciu najlepszych europejskich filmów nie należy do najłatwiejszych. Są jednak takie produkcje, które każdy powinien zobaczyć. To one tworzyły historię, naznaczyły swoją epokę i zrewolucjonizowały sposób, w jaki dziś robi się filmy. Z tego powodu poniżej wybraliśmy właśnie te obrazy.

Mechaniczna pomarańcza

Prawdziwe arcydzieło Kubricka uważane za chorobliwy wgląd w obsesję społeczeństwa na punkcie przemocy i moralnych wyborów. Film jest adaptacją książki Anthony’ego Burgessa wydanej w 1962 roku pod tym samym tytułem. Głównym bohaterem jest Alex- charyzmatyczny socjopata lubujący się w muzyce klasycznej, gwałtach i sprawianiu bólu. Skazany za morderstwo, by uniknąć kary zgadza się na wzięcie udziału w kontrowersyjnym eksperymencie psychologicznym. W 1971 roku nieokrojona wersja filmu trafiła do kin, ale władze zastanawiały się nad negatywnymi skutkami przedstawionej w nim agresji. Już w marcu 1972 roku, w czasie procesu czternastolatka oskarżonego o zabicie kolegi z klasy, prokurator odwołał się do Mechanicznej pomarańczy sugerując, że w tym przypadku film miał ogromny wpływ na popełnioną zbrodnię. Dramat wycofano, do sprzedaży powrócił dopiero w 1999 roku, po 27 latach nieobecności na dużym ekranie.

Nosferatu

Dzieło sztuki. Nosferatu na zawsze pozostanie klasykiem europejskiego horroru. Film wyreżyserował F. W. Murnau, a w rolę wampira Grafa Orloka, Nosferatu, wcielił się Max Schreck. Jest to adaptacja powieści Drakula Brama Stokera, opowiadająca historię młodego agenta nieruchomości i Grafa Orloka, dziwacznego milionera z Transylwanii, szukającego domu w Niemczech. Orlok jest nie tylko uosobieniem bogactwa, ale też choroby i śmierci.

Spadkobiercy Stokera pozwali adaptację, a sąd zarządził zniszczenie wszystkich kopi. Na szczęście kilka egzemplarzy pozostało, a film stał się arcydziełem kina.

Słodkie życie

Arcydzieło Federico Felliniego z Marcello Mastroiannim w roli głównej. Aktor wciela się w postać dziennikarza spędzającego życie u boku celebrytów i społecznej elity. Główny bohater jest urzeczony pewną wspaniałą aktorką. Fellini posiadał wyjątkowy dar do abstrakcyjnego symbolizmu kształtowanego w jego późniejszych filmach. Słodkie życie to kronika dekadenckiego życia społeczeństwa, w którym jedyną wartość stanowiły alkohol i pogoń za seksem. W 1960 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes film otrzymał Złotą Palmę, jest też zdobywcą Oscara w kategorii najlepszych kostiumów.

Życie jest piękne

Uznany przez krytyków za dzieło sztuki. Zdobywca Złotej Palmy w Cannes i trzech Oscarów (w kategoriach najlepszy aktor, najlepszy film nieanglojęzyczny, najlepsza muzyka oryginalna dla dramatu). Film opowiada historię Żyda mieszkającego we Włoszech w latach 30. XX wieku. Guido (Roberto Benigni) jest marzycielem, który przeniósł się do miasta by zacząć nowe życie.

Na swojej drodze spotyka pochodzącą z bogatej rodziny Dorę. Wkrótce rodzi im się syn. Cała rodzina wiedzie szczęśliwe życie do czasu niemieckiej okupacji. Wysłany do getta Guido wykorzystuje swój pogląd na świat by pomóc synowi przetrwać trudny czas holokaustu wmawiając mu, że życie w getcie to gra.

Rzym, miasto otwarte (1945)

Obraz Roberto Rosselliniego portretuje zmagania rzymskich obywateli w ostatnich dniach trwania II wojny światowej. Kręcony w studio film, wykorzystując kilku aktorów-amatorów, opowiada wzruszającą historię wydawców, księży oraz ciężarnych kobiet łączących się w buncie przeciw wspólnemu wrogowi – nazistowskiej inwazji.

Film otrzymał kilka nagród na różnych festiwalach filmowych. Wśród najsłynniejszych znajdują się nagroda na Festiwalu w Cannes oraz nominacja do Oscara w kategorii najlepszego scenariusza adaptowanego.