Dziesięć włoskich filmów, których nie można przegapić

Dziesięć włoskich filmów, których nie można przegapić

Włochy od stuleci są miejscem narodzin sztuki. Posiadają długą i bogatą historię produkcji jednych z najsłynniejszych filmów. Szeroki zakres gatunków i ruchy kulturowe to świadectwo ogromnego talentu włoskich reżyserów. Poniżej przedstawiamy listę koniecznych do obejrzenia filmów pochodzących z Włoch.

Życie jest piękne

Uznany przez krytyków za dzieło sztuki. Zdobywca Złotej Palmy w Cannes i trzech Oscarów (w kategoriach najlepszy aktor, najlepszy film nieanglojęzyczna, najlepsza muzyka oryginalna dla dramatu). Film opowiada historię Żyda mieszkającego we Włoszech w latach 30. XX wieku. Guido (Roberto Benigni) jest marzycielem, który przeniósł się do miasta by zacząć nowe życie.

Na swojej drodze spotyka pochodzącą z bogatej rodziny Dorę. Wkrótce rodzi im się syn. Cała rodzina wiedzie szczęśliwe życie do czasu niemieckiej okupacji. Wysłany do getta Guido wykorzystuje swój pogląd na świat by pomóc synowi przetrwać trudny czas holokaustu wmawiając mu, że życie w getcie to gra.

Słodkie życie

Arcydzieło Federico Felliniego. Marcello Mastroianni wciela się w postać dziennikarza spędzającego życie u boku celebrytów i społecznej elity. Główny bohater zajmuje się wspaniałą aktorką, którą jest całkowicie urzeczony. Fellini posiadał wyjątkowy dar do abstrakcyjnego symbolizmu, który ukształtował w swoich późniejszych filmach.

Słodkie życie to kronika dekadenckiego życia społeczeństwa, w którym jedyną wartość stanowiły alkohol i pogoń za seksem. W 1960 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes film otrzymał Złotą Palmę, jest też zdobywcą Oscara w kategorii najlepszych kostiumów.

Rzym, miasto otwarte

Film Roberto Rosselliniego portretuje zmagania rzymskich obywateli w ostatnich dniach trwania II wojny światowej. Kręcony na planie filmowym film wykorzystując kilku nie-aktorów opowiada wzruszającą historię wydawców, księży oraz ciężarnych kobiet łączących się w oporze przeciw wspólnemu wrogowi – nazistowskiej inwazji.

Film otrzymał kilka nagród na różnych festiwalach filmowych. Wśród najsłynniejszych znajdują się nagroda na Festiwalu w Cannes oraz nominacja do Oscara w kategorii najlepszego scenariusza adaptowanego.

Wielka wojna

Dzieło Mario Monicelliego przedstawia historię żołnierskich kompanów walczących wspólnie w czasie I wojny światowej. Reżyser zręcznie przekształca horror i srogość wojny oraz życie w okopach w komedię dramatyczną. Film otrzymał Złotego Lwa na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, był też nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

Osiem i pół

Komediodramat Federico Felliniego o kryzysie twórczym reżysera pracującego nad najnowszym filmem. To autobiograficzna historia Felliniego, zdobywcy dwóch Oscarów, o wzlotach i upadkach sztuki filmowania. Tytuł nawiązuję do ośmiu i pół filmów reżysera – sześciu fabularnych, dwóch krótkometrażowych i jednego powstałego przy współpracy z innym reżyserem. Zdobywca dwóch Oscarów w kategoriach najlepszego filmu nieanglojęzycznego i najlepszych kostiumów.

Cinema Paradiso

Wyreżyserowany przez Giuseppe Tornatore czarujący film opowiadający historię reżysera wspominającego dzieciństwo, kiedy pracował jako uczeń operatora w miejscowym kinie.

Poprzez serię retrospekcji główny bohater Salvatore zdaje sobie sprawę z powodów, dla których opuścił rodzinne miasteczko, wciąż jednak tęskni za starym kinem i swoją utraconą miłością. W 1989 roku film otrzymał Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

La Strada

Zdobywca Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego jest neorealistycznym dramatem w reżyserii Federico Felliniego. Film opowiada historię ubogiej dziewczyny sprzedanej przez matkę ulicznemu artyście.

Gelsomina doświadcza przemocy z rąk siłacza Zampanò, dla którego pracuje jako klaun. Wkrótce dziewczyna poznaje Il Matto (Szalonego), który sugeruje Gelsominie, że być może Zampanò traktuje ją źle, bo ją kocha.

Salo, czyli 120 dni Sodomy

Prawdopodobnie najbardziej kontrowersyjny włoski film. Napisany i wyreżyserowany przez równie kontrowersyjnego Piera Paolo Pasolini. Oparta na powieści markiza de Sade, 120 dni Sodomy, historia podzielona jest na cztery części inspirowane Piekłem Dantego: Piekielne wejście, Krąg manii, Krąg gówna i Krąg krwi.

Z powodu scen przedstawiających ogromną przemoc, sadyzm i seksualne deprawacje film został zakazany w kilku krajach. Było to ostatnie dzieło Pasoliniego, krótko po premierze Salo reżyser został zamordowany.

Drzewo na saboty

Wyreżyserowany przez Ermanno Olmię film portretuje losy kilku chłopskich rodzin żyjących w folwarku pod koniec XIX wieku. Zawierający podobieństwa z wczesnym włoskim neorealizmem skupia się na życiu najbiedniejszych. Film otrzymał aż czternaście nagród, wśród nich znalazły się Złota Palma z Cannes i Cezar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

Powrót do Agerolandia