|
Jacques Tati – jeden z największych francuskich aktorów komediowych. Kiedy w 2010 roku na Festiwalu Filmowym w Berlinie reżyser Sylvian Chomet zaprezentował Iluzjonistę, wielu wspominało autora scenariusza, Jacquesa Tatiego. Premiera filmu wywołała natychmiastową reakcję prasy, która przypomniała skandal wokół najstarszej córki Tatiego, przysłaniając tym samym sens opowiadanej historii. |
|
|
|
Kim tak naprawdę był Jacques Tati? Urodził się 9 października 1907 roku we francuskim Le Pecq. Był jednym z największych francuskich aktorów komediowych, znalazł się też na 46. miejscu listy najlepszych reżyserów wszechczasów magazynu Entertainment Weekly. Jacques pochodził z arystokratycznej rodziny o rosyjskich, holenderskich i włoskich korzeniach. Ojciec był generałem rosyjskiej armii, a matka przyjaźniła się z wieloma wpływowymi Włochami i Holendrami – wśród nich znalazł się między innymi sam Vincent Van Gogh. Przygoda z aktorstwem komediowym Tatiego nie miała jednak nic wspólnego z powiązaniami jego rodziców z artystycznym światem. Po skończeniu liceum i odbyciu służby wojskowej na początku lat 1920. wyjechał do Londynu, skąd wrócił jako wielki fan i czynny gracz rugby. We Francji dołączył do drużyny Racing Club de France, już wtedy rozśmieszał współzawodników zabawnymi scenkami. Zamiłowanie do komedii było tak duże, że na początku lat 30. Tati porzucił sport i skupił się na swojej drugiej pasji. Początkowo występował w wystawianych w Paryżu amatorskich pokazach komediowych, jego skecz nosił nazwę Sportowe impresje. Wkrótce potem zamienił występy w niewielkich teatrach na kontrakt z Théâtre Michel, gdzie szybko stał się gwiazdą rozpoznawalną już nie tylko w Paryżu. |
Przygoda z reżyserią zaczęła się w latach 40., kiedy wraz z Fredem Orainem założył firmę produkcyjną Cady Films. Właśnie tam narodziła się postać słynnego pana Hulot. Bohatera wyróżniał długi płaszcz, fajka, niewielki kapelusz oraz problem z zaakceptowaniem stale postępującej technizacji świata. Seria filmów o panu Hulot wyrażała krytykę obsesyjnej pogoni za dobrami materialnymi, szczególnie chodziło tu o typowy dla Amerykanów konsumpcjonizm. Za film Wakacje pana Hulot (1953) Tati otrzymał nominację do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny. Nagrodę Akademii Filmowej dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego przyniósł Mój wujaszek (1958). Obraz nominowano także do Złotej Palmy, ostatecznie z Cannes wyjechał z Nagrodą Specjalną Jury. Niezapomnianym obrazem Tatiego jest Playtime (1967) – głównie ze względu na ogromny plan filmowy wybudowany specjalnie na potrzeby filmu, ale też ze względu na charakterystyczne dla Tatiego wykorzystanie subtelnej i kompleksowej wizualnie komedii uzupełnionej kreatywnymi efektami dźwiękowymi. Styl pana Hulot możemy obserwować w odgrywanej przez Rowana Atkinsona roli kultowego już dziś brytyjskiego Jasia Fasoli. |
|
|
