|
|
John Boorman – ostatni donkiszot brytyjskiej kinematografii Swoją karierę w przemyśle filmowym zaczął przez… zrządzenie losu. W wywiadzie dla brytyjskiego The Guardian zdradził, że jego kariera była dość przypadkowa. Po zakończeniu służby wojskowej dostał pracę montażysty i początkowo twierdził, że znajdzie w tej roli spełnienie. Przeniósł się jednak do Southern Television, gdzie zajął stanowisko reżysera-montażysty. Tam zaczął kręcić filmy krótkometrażowe i uruchamiał program codzienny. Jego życie było tak samo fascynujące jak przygoda z filmem. Urodził się 18 stycznia 1933 roku w Shepperton w Anglii. Ukończył szkołę Salezjan w Chertsey. Po odbyciu służby wojskowej i krótkim okresie pracy w pralni chemicznej trafił do telewizji. Już w 1962 roku został szefem położonego w Bristolu oddziału filmów dokumentalnych BBC. Swój pierwszy film fabularny z elementami dokumentu, The Quarry, nakręcił jeszcze w okresie pracy dla BBC. Połknął bakcyla i zaczął kręcić kolejne fabuły. W jednym z wywiadów przyznał, że nigdy nie miał ambicji zostania reżyserem. Po prostu któregoś dnia okazało się, że już nim jest. Za debiut reżyserski Boormana uważany jest Złap nas jeśli potrafisz (1965). Pochlebne opinie ze strony krytyków sprawiły, że z Ameryki zaczęły napływać scenariusze i oferty pracy. Tak powstał jego pierwszy wielki film – Zbieg z Alcatraz (1967). |
|
Wysiłki w tworzeniu fantastycznych produkcji sprawiły, że sam stał się ofiarą niektórych z nich. W czasie prac nad Piekłem na Pacyfiku (1968) został otruty przez koralowca, a przy filmie Egzorcysta II: Heretyk (1977) złapał kokcydioidomikozę (rodzaj grzybicy), którą zaraził się przez… studyjny piasek. Do kluczowych filmów Boormana zaliczyć można adaptację powieści Jamesa Dickeya zatytułowaną Uwolnienie (1972), Excalibur (1981) – adaptację powieści „Śmierć Artura” Thomasa Malory’ego, oraz Nadzieję i chwałę (1987) – raczej autobiograficzny film opowiadający o dzieciństwie reżysera przypadającym na okres II wojny światowej i bombardowanie Londynu. Na początku lat 70. Brooman przymierzał się do wyreżyserowania Władcy Pierścieni. Produkcja okazała się jednak zbyt kosztowna na tamte czasy i projekt odłożono na półkę. John Brooman wciąż jest aktywny zawodowo. W 2014 roku odbyła się premiera Królowej i kraju – drugiej części nominowanej do Oscara Nadziei i chwały. Film wyświetlano w ramach sekcji Directors' Fortnight na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2014 roku. |
|
|
