|
|
Kim był Eça de Queiroz? Eça de Queiroz był jednym z najważniejszych intelektualistów „pokolenia 1870". Uważany jest za największego pisarza swoich czasów, propagatora nurtów realizmu i naturalizmu. Francuski pisarz Emil Zola mawiał o nim „większy niż Flaubert". Eça de Queiroz urodził się w portugalskim Póvoa de Varzim w rodzinie wysoko postawionych urzędników. Studiował prawo na Uniwersytecie w Coimbrze. Po ukończeniu szkoły ojciec pisarza pomógł mu w rozpoczęciu kariery. W latach 1870-1880 de Queiroz pracował jako dyplomata w Hawanie, Londynie oraz Newcastle. Pod koniec 1880 roku pisarz został współautorem, wydawanej w latach 1889-1992, publikacji Revista de Portugal. W 1888 roku Eça objął w Paryżu posadę konsula, którą piastował aż do śmierci. W 1871 roku, pisząc na łamach satyrycznego miesięcznika, współpracował z Ramalho Ortigão. |
|
Przez wszystkie lata kariery Eca de Queiroz związany był z tzw. „pokoleniem Coimbry" – grupą działaczy politycznych i artystycznych. Po wojnie domowej w latach 1828-1834, Portugalia stała się zależna gospodarczo, politycznie i kulturowo od Wielkiej Brytanii i Francji. Eca de Queiroz oraz pozostali członkowie grupy swoimi dziełami pragnęli dokonać rewolucji w tradycjonalnej portugalskiej literaturze. Naturalistyczny styl Eça de Queiroza oraz jego stosunek do religijnej hipokryzji budziły kontrowersje do tego stopnia, że pisarza nazywano „portugalskim Zolą". |
|
