|
Kino portugalskie
Pod koniec XIX wieku portugalscy producenci wybrali, zamiast francuskiej, amerykańską technologię produkcji filmów. Pierwsze lizbońskie produkcje powstały dzięki kinematografowi stworzonemu przez Thomasa Alva Edisona, który wyparł wynalazek braci Lumière. Mimo, że Portugalia to jeden z pierwszych krajów europejskich, w których wprowadzono kinematografię, przedstawiane filmy nie zostały wyprodukowane w tym kraju. Produkcje autorstwa brytyjskiego reżysera Roberta Williama Paula nabywane były przez prywatnych koneserów kina i przedstawiane na pokazach w 1896 roku. |
|
Os Crimes de Diogo Alves |
Początki Pierwsze wytwórnie filmowe założone zostały w niespełna dziesięć lat od czasu debiutanckich projekcji. Najważniejszą z nich było studio Invicta Films, które w Porto Alfredo wybudował Nunes de Matos. Wytwórnia specjalizowała się w filmach dokumentalnych i historycznych. Tymczasem w 1907 roku, w Lizbonie, João Freire Correia stworzył obraz A Batalha das Flores no Campo Grande, a dwa lata później film Os Crimes de Diogo Alves. Dołączyli do niego producenci Júlio Costa i João Almeida. Twórcy filmowi założyli wspólnie studio Empresa Cinematográfica Ideal. Wytwórnia zajmowała się produkcją i dystrybucją portugalskich filmów. Warto dodać, że João Freire Correia był także założycielem pierwszego kina. |
|
Okres międzywojenny Podczas trwania II wojny światowej portugalscy twórcy filmowi humorem i muzyką zwracali uwagę na pozytywne aspekty życia. Komedie Francisco Ribeiro O Pátio das Cantigas (1942) i Arthura Duarte O Costa do Castelo (1943) rozśmieszały widzów do łez. W tym samym czasie uznanie zyskały, popierane przez polityków i rząd, filmy Manuela García Inês de Castro oraz Armando de Miranda Capas Negras stworzone w 1944 i 1947 roku. |
Capas Negras |
|
Manoel de Oliveira |
Era Novo Cine Ruch Novo Cine, stworzony przez brazylijskich reżyserów tworzących w Portugalii w latach 60. i 70. ubiegłego wieku, był połączeniem neorealizmu oraz nowych trendów kina francuskiego. Do najważniejszych przedstawicieli Novo Cine należą: Paulo Rocha, António da Cunha oraz Fernando Lopes. W tym samym czasie swoją karierę rozpoczął największy portugalski twórca Manoel de Oliveira. W 1931 roku stworzył on krótkometrażowy obraz Labor on the Douro River, jednak uznanie i rozgłos przyniósł mu nakręcony w 1975 roku film Benilde. Do najważniejszych filmów reżysera należą: Francisca (1981), O Convento (1995) i O Princípio da Incerteza (2002). Pomimo kariery Manoela de Oliveiry oraz filmów Carlosa Coelho m.in. O Crime do Padre Amaro (2005), które były wyróżniane na międzynarodowych festiwalach, portugalski przemysł filmowy nigdy już nie odniósł tak wielkich sukcesów, jak za czasów ery Novo Cine.
|
