Narodziny gwiazdy – historia Pedro Almodóvara

Pedro

Pedro Almodóvar

Narodziny gwiazdy – historia Pedro Almodóvara

To dzięki niemu od ponad trzydziestu lat hiszpański przemysł filmowy przyciąga uwagę reszty świata. Laureat Oscara, pięciu nagród BAFTA, trzech Złotych Palm, aż siedmiu nagród Europejskiej Nagrody Filmowej, trzech Cezarów i trzech nagród Goya ukształtował nasz sposób postrzegania hiszpańskiej kinematografii.

Urodził się w 1949 roku w Calzada de Calatrava, hiszpańskim mieście leżącym w autonomicznej wspólnocie Kastylia-La Mancha. Pochodzi z tradycyjnej rodziny. Ojciec był wytwórcą win, a matka wypełniała pisma nieumiejącym czytać ani pisać sąsiadom. Rodzice oczekiwali od Almodóvara, że zostanie… księdzem.

Jako dziecko uczęszczał do katolickiej szkoły w Cáceres, która miała go przygotować do nauki w seminarium. Zamiast tego Pedro został urzeczony filmami, których nie mógł zobaczyć w rodzinnym miasteczku. Po ukończeniu szkoły średniej przeprowadził się do Madrytu z zamiarem zrealizowania marzeń o reżyserowaniu.

Początki Almodóvara z kinem i aktorstwem przypadają na wczesne lata 70. XX wieku, kiedy współpracował z grupą teatralną Los Goliardos. W tym naznaczonym movidą (La movida madrileña była hiszpańskim ruchem odnowy kultury, który zaczął się po śmierci dyktatora, generała Franco) czasie umacniał swoją pozycję w artystycznym świecie: pisał artykuły, śpiewał z zespole punkowym i nakręcił swój pierwszy film krótkometrażowy.

Pierwszy film fabularny Almodóvara nakręcony w formacie Super 8 mm powstał w 1978 roku. Był to Rżnij mnie, rżnij mnie, rżnij mnie Tim!. Dwa lata później reżyser nakręcił swój pierwszy film na taśmie 35 mm: Pepi, Luci, Bom i inne dziewczyny z dzielnicy. Niskobudżetowa produkcja powstawała w weekendy z pomocą ekipy ochotników. W kolejnych obrazach Pedro widać już większy profesjonalizm i zainteresowanie tematyką homoseksualności i zaburzeń psychicznych, przy jednoczesnym zachowaniu kiczowatej estetyki połączonej ze skandalicznym poczuciem humoru i otwartą seksualnością. Tym samym Almodóvar zyskał miano „naczelnego prowokatora hiszpańskiego kina”.

Popularność na arenie międzynarodowej przyniosły mu Kobiety na skraju załamania nerwowego. Wydana w 1988 roku feministyczna komedia otrzymała wiele nagród, w tym nominację do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

W kolejnych latach reżyser nakręcił Zwiąż mnie! (1990), Kikę (1993), Kwiat mojego sekretu (1995) i Wszystko o mojej matce (1999), za który otrzymał mnóstwo nagród, w tym tę najważniejszą: Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Ogromnym uznaniem cieszy się też inny głośny film Almodóvara, Porozmawiaj z nią (2002). Obraz otrzymał Oscara dla najlepszego scenariusza oryginalnego, Cezara dla najlepszego filmu z Unii Europejskiej, nagrodę BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego oraz Złotego Globa dla najlepszego filmu zagranicznego. Inne znane filmy Pedro to Złe wychowanie (2004) i Skóra, w której żyję (2011).

Almodóvar stara się promować utalentowanych hiszpańskich aktorów. Międzynarodową rozpoznawalność zawdzięczają mu między innymi Antonio Banderas, Carmen Maura i Penélope Cruz.

Powrót do Dzieje filmu: Wszystko o mojej matce

 
  

Pedro