|
|
Trzy najważniejsze europejskie filmy dokumentalne ostatniej dekady Ostatni rok w 114 minut (Un Ultim An în 114 Minute, 2014) Reżyseria: Daniel Djamo Prezentacja: Wiek jest ciężarem – powiedziała przez telefon leżąc w łóżku. Tak na wszelki wypadek, gdyby ktoś jeszcze uważał, że wieloletnie doświadczenie jest najlepszym nauczycielem. Zapraszamy na wzruszający i bardzo intymny portret kobiety przeżywającej swój Ostatni rok w 114 minut. Ostatni rok w 114 minut jest debiutem filmowym Daniela Djamo. Obraz relacjonuje ostatni rok z życia babci reżysera. Odważny, mocny i rozdzierający serce dokument zabiera babcię Buni, Daniela i widzów w niezwykle osobistą podróż. Prosta, ale porywająca wideografia Djamo zaprasza widzów do domu jego babci. Kamera rejestruje prywatne rozmowy Buni z reżyserem i pozostałymi członkami rodziny, z którymi rozmawia osobiście lub przez telefon. Filmowany od października 2010 do października 2011 roku obraz dokumentuje ostatnie wspólne miesiące babci i wnuka. Nie jest to jednak opis śmierci, raczej przedstawienie silnych rodzinnych więzi i bezwarunkowej miłości. Streszczenie: Pamiętnik z ostatniego roku życia babci Buni. Obserwujemy jej ostatnie miesiące spędzone u boku wnuka i reszty rodziny. Możemy też posłuchać opowieści babci o tym jak pomagała w wychowywaniu małego Daniela. Festiwale i nagrody: • Victoria Film Festival Grand Prize |
