Pięć europejskich horrorów, które trzeba zobaczyć

REC

REC – Hiszpania (2007)

Martyrs

Martyrs. Skazani na strach – Francja (2008)

The_Orphanage

Sierociniec – Hiszpania (2007)

Pięć europejskich horrorów, które trzeba zobaczyć

Dobre horrory to jedne z tych gatunków filmowych, które robią największe wrażenie. Wiarygodność historii i gry aktorskiej pozwalają widzom wczuć się w postać przerażonego bohatera. Z okazji premiery Uwięzionej, holenderskiej produkcji o kobiecie prześladowanej przez nieznanego mężczyznę, Kino Europa przedstawia pięć europejskich horrorów, które trzeba zobaczyć.

REC – Hiszpania (2007)

Jeden z najpopularniejszych europejskich horrorów ostatnich lat, który doczekał się aż trzech kontynuacji i hollywoodzkiej adaptacji. Reporterka i kamerzysta relacjonują akcję strażaków w jednym z barcelońskich budynków. Nagle wszyscy zostają uwięzieni wewnątrz budynku, a jego mieszkańców ogarnia zwierzęcy, morderczy instynkt.

REC okazał się ogromnym sukcesem komercyjnym, ale też zyskał uznanie krytyków. Dziś uważany jest za jeden z pierwszych sukcesów i jeden z najlepszych filmów nakręconych techniką found footage. Obraz otrzymał wiele nagród, w tym Silver Screen Award na Festiwalu Filmów Fantastycznych w Amsterdamie (2008). Odgrywająca główną rolę Manuela Velasco otrzymała nagrodę Goya dla najlepszej aktorki.

Martyrs. Skazani na strach – Francja (2008)

Horror psychologiczny z 2008 roku, którego premiera odbyła się w Cannes na Marché du Film. Z powodu brutalności Martrys spotkał się z mieszanym odbiorem. Jego główną bohaterką jest kobieta, która jako dziecko została porwana i torturowana. Dziś ściga swoich oprawców z przeszłości. Razem z przyjaciółką, która również była ofiarą przemocy, wyrusza w przerażającą podróż w sam środek piekła.

Obraz otrzymał wiele nagród filmowych na festiwalach filmów fantastycznych i horrorów na całym świecie. Wśród nich znalazła się nagroda Międzynarodowego Festiwalu Filmów Fantastycznych w Brukseli.

Sierociniec – Hiszpania (2007)

Debiutancki obraz Juana Antonio Bayony, który z pewnością nie spodziewał się tak ogromnego sukcesu. Przy produkcji Sierocińca Bayona współpracował ze swoim długoletnim przyjacielem, nagrodzonym Oscarem reżyserem Guillermo del Toro. Owocem tej współpracy był jeden z najlepszych horrorów ostatnich lat.

Główną rolę kobiecą zagrała Belén Rueda, która wcieliła się w rolę Laury. Laura przywozi rodzinę do domu rodzinnego, który kiedyś był sierocińcem. Wkrótce jej syn zaczyna rozmawiać z niewidzialnym kolegą.

Premiera filmu odbyła się w 2007 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes. W rodzimej Hiszpanii Sierociniec zyskał uznanie krytyków i publiczności, czemu dowodzi aż siedem nagród Goya.

Nosferatu – symfonia grozy – Niemcy (1922)

Dzieło sztuki. Nosferatu na zawsze pozostanie klasykiem europejskiego horroru. Film wyreżyserował F. W. Murnau, a w rolę wampira Grafa Orloka, Nosferatu, wcielił się Max Schreck. Jest to adaptacja powieści Drakula Brama Stokera opowiadająca historię młodego agenta nieruchomości i Grafa Orloka, dziwacznego milionera z Transylwanii, szukającego domu w Niemczech. Orlok jest nie tylko uosobieniem bogactwa, ale też choroby i śmierci.

Spadkobiercy Stokera pozwali adaptację, a sąd zarządził zniszczenie wszystkich kopi. Na szczęście kilka egzemplarzy pozostało, a film stał się arcydziełem kina.

Opera – Italy (1987)

Film w reżyserii Dario Argento, jednego z przedstawicieli nurtu giallo, charakterystycznego dla włoskiego kina grozy. To jeden z najpopularniejszych obrazów Argento. W rolach głównych wystąpili Cristina Marsillach, Urbano Barberini oraz Ian Charleson. Jest to historia młodej sopranistki (w tej roli Marsillach) uwikłanej w serię morderstw dokonanych przez zamaskowanego sprawcę.

 

Powrót do Uwięziona

 
 

Nosferatu

Nosferatu – symfonia grozy – Niemcy (1922)