|
Nietykalni (2011)
Jeszcze dalej niż północ (2008) |
Pięć francuskich komedii, które trzeba zobaczyć Mówi się, że to we Francji kino miało swój początek. Od czasów braci Lumière, przez arcydzieła Georgesa Mélièsa, po współczesne historie Jean-Pierre’a Jeuneta, komedie francuskie napędzają europejski przemysł filmowy. Z okazji premiery Takiego małego kłamstwa, Kino Europa przypomina pięć innych francuskich komedii, których nie możecie przegapić! Nietykalni (2011) Film inspirowany prawdziwą historią Philippe’a Pozzo di Borgo i jego francusko-algierskiego opiekuna, Abdela Sellou. To drugi najczęściej oglądany film we francuskich kinach. W rolach głównych wystąpili François Cluzet i Omar Sy. Komedia opowiada historię sparaliżowanego arystokraty, który zatrudnia młodego chłopaka na stanowisko swojego pielęgniarza. Pomimo wielu dzielących ich różnic, służbowa relacja zamienia się w prawdziwą przyjaźń. Nietykalnych wyreżyserowali Olivier Nakache i Éric Toledano. Film otrzymał kilka nagród i nominacji, w tym Cezara dla najlepszego aktora dla Omara Sy’a oraz nominację do Cezara dla najlepszego filmu – statuetkę w tej kategorii przyznano Artyście. Jeszcze dalej niż północ (2008) Najpopularniejszy i najczęściej oglądany francuski film w reżyserii Dany’ego Boona. W 2010 roku, w ciągu 23 tygodni, obraz obejrzało 20,5 miliona widzów, co pobiło rekord Wielkiej włóczęgi z 1966 roku (17,27 miliona widzów). Komedia opowiada historię francuskiego pracownika poczty, który za oszustwo zostaje przeniesiony na daleką północ. Uprzedzony do tego zimnego i niegościnnego miejsca, zostawia rodzinę i tymczasowo się tam przenosi. Z nadzieją szybkiego powrotu oczywiście. |
|
Amelia (2001) Historia naiwnej i niewinnej Paryżanki z własnym poczuciem sprawiedliwości. W rolach głównych wystąpili Audrey Tautou i Mathieu Kassovitz. Tytułowa Amelia stara się pomagać wszystkim wokół, w ten sposób znajduje miłość swojego życia. Film w reżyserii słynnego Jean-Pierre’a Jeuneta odniósł ogromny sukces, spotykając się z uznaniem krytyków filmowych z całego świata. Amelia otrzymała Europejską Nagrodę Filmową dla najlepszego filmu, cztery Cezary (w tym dla najlepszego filmu i reżysera), dwie nagrody BAFTA (w tym dla najlepszego scenariusza oryginalnego) i pięć nominacji do Oscara. Same pokazy kinowe przyniosły aż 33 miliony dolarów zysku. To jeden z najlepiej sprzedających się filmów francuskojęzycznych w Stanach Zjednoczonych i jeden z najsłynniejszych francuskich filmów. Wielka włóczęga (1966) Przez ponad trzydzieści lat był jednym z najpopularniejszych francuskich filmów. To historia pary francuskich cywilów i załogi zestrzelonego brytyjskiego bombowca, którzy opuszczają Paryż i okupowaną przez nazistów Północną Francję, zamierzając uciec do Anglii. Chcąc osiągnąć swój cel, muszą unikać niemieckich żołnierzy i… konsekwencji własnych gaf. Komedię wyreżyserował Gérard Oury. W rolach głównych wystąpili Bourvil i Louis de Funès. To trzeci, najpopularniejszy film we Francji – zaraz za Titanikiem (1997) i Jeszcze dalej niż północ. Oba te filmy obejrzało ponad 20 milionów widzów. Mój wujaszek (1958) Jedna z najlepszych francuskich komedii wszechczasów. To kultowy klasyk kina francuskiego. Pierwszy film Jacquesa Tatiego w kolorze. Główny bohater, pan Hulot – relikt „minionej Francji” podróżuje pomiędzy różnymi światami. Światy są dwa: stary, w którym żyje on, i nowy – zamieszkały przez jego siostrę, jej męża i ich syna. Nierozumiejący technizacji życia Hulot wymyka się z domu i pokazuje siostrzeńcowi smak prawdziwej wolności. Niestety, pomimo licznych prób i dobrego serca, nie potrafi przystosować się do otaczającej go nowoczesności. Film jest laureatem Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i Złotej Palmy (1958). Otrzymał też nagrodę Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych dla najlepszego filmu zagranicznego. To najbardziej nagrodzony spośród wszystkich filmów Tatiego. |
|
Amelia (2001)
Wielka włóczęga (1966)
Mój wujaszek (1958) |
Amelia (2001)