|
Zapomniani |
Pięć klasyków Luisa Buñuela, które trzeba zobaczyć Chcąc uczcić emisję jednego z największych arcydzieł Lusia Buñuela, dramatu Śmierć w ogrodzie, Kino Europa przypomina pięć filmów przedstawiających charakterystyczny styl surrealistycznego reżysera. Zapomniani (1950) To jeden z pierwszych filmów Buñuela, który zdobył światowy rozgłos. Dramat jest opowieścią o niekończącej się biedzie i desperacji. Tytułowi Zapomniani, to grupa chłopców żyjących w meksykańskich slumsach, przemoc i zbrodnia to ich codzienność. Za ten film Buñuel otrzymał Złotą Palmę na festiwalu w Cannes. W 2003 roku obraz został umieszczony na liście Pamięci Świata UNESCO. Viridiana (1961) W 1961 roku Viridiana otrzymała Złotą Palmę na festiwalu w Cannes. To historia młodej nowicjuszki, która przed wstąpieniem do zakonu – na prośbę Matki Przełożonej - odwiedza swojego owdowiałego wuja. Film jest luźną adaptacją Halmy – powieści autorstwa hiszpańskiego realisty, Benito Péreza Galdósa. Viridianę uważano za filmowe arcydzieło, ale fabuła filmu budziła jednocześnie sporo kontrowersji. Przez kilka lat dramat był zakazany w Hiszpanii, a Watykan określił go jako bluźnierczy. |
|
Piękność dnia (1967) W rolach głównych wystąpili Catherine Deneuve, Jean Sorel i Michel Piccoli. Oryginalny tytuł filmu (Belle de jour) jest grą słowną – po francusku zwrot „belle de niut” (piękność nocy) oznacza prostytutkę. Piękność dnia opowiada historię młodej mężatki. Niezaspokojona w małżeństwie kobieta, pod nieobecność męża, zaczyna pracę prostytutki. Jest to najsłynniejszy surrealistyczny obraz Buñuela. W 1967 roku dramat otrzymał Złotego Lwa i nagrodę Pasinetti dla najlepszego filmu. Większość kostiumów noszonych w nim przez Deneuve zaprojektował Yves St. Laurent. Tristana (1970) Adaptacja powieści Benito Péreza Galdósa z Catherine Deneuve i Fernando Reyem w rolach głównych. Po śmierci matki młodziutką Tristaną opiekuje się Don Lope. Wkrótce mężyczna zakochuje się w dziewczynie, ale musi liczyć się z konsekwencjami jej światopoglądu. Film był nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Dyskretny urok burżuazji (1972) To jeden z najbardziej surrealistycznych filmów Buñuela. W rolach głównych wystąpili: Fernando Rey, Paul Frankeur i Delphine Seyrig. Szóstka znajomych - przedstawicieli klasy średniej – bezskutecznie próbuje zjeść wspólny posiłek. Kolejne przeszkody stające na ich drodze są coraz bardziej absurdalne. Dyskretny urok burżuazji otrzymał Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i nominację do Oscara za najlepszy scenariusz. |
|
Piękność dnia
Dyskretny urok burżuazji |
