Pięć najlepszych włoskich komedii wszechczasów

Pięć najlepszych włoskich komedii wszechczasów

Włoskie kino jest jednym z najlepszych w Europie. Jego tradycja, tworzona przez takie nazwiska jak Mario Monicelli, Antonio Albanese czy Roberto Benigni, sięga początków dwudziestego wieku. Włosi szczególnie słyną z gatunku komedii zwanego commedia all’italiana. W latach 1960. tutejszy przemysł filmowy wyprodukował wiele świetnych filmów tego gatunku. Łączy je charakterystyczna dla commedia all’italiana parodia panujących obyczajów i umiejscowienie akcji wśród przedstawicieli klasy średniej. Nierzadko sceny rozgrywały się na tle, kontrastującego z dowcipem, głębokiego smutku. Poniżej prezentujemy pięć włoskich komedii, których nie można przegapić.

Sprawcy nieznani (I soliti ignoti) – 1958

Komedia kryminalna w reżyserii Mario Monicellego uważana za jedno z największych arcydzieł w historii włoskiej kinematografii. Film opowiada o grupie złodziejaszków i ich nieudanej próbie napadu na rzymski lombard Monte di Pietà. Produkcja doczekała się dwóch amerykańskich remake’ów. Akcja pierwszego z nich (Świry w reżyserii Louisa Malle’a z 1984 roku) rozgrywa się w San Francisco. Drugi z filmów, Witajcie w Collinwood, pochodzi z 2002 roku. Jego reżyserami są Anthony i Joe Russo, a akcja toczy się w Cleveland. W 1959 roku film Monicellego znalazł się w gronie nieanglojęzycznych filmów fabularnych nominowanych do Oscara.

Wielka wojna (La grande guerra) - 1959

Kolejny film w reżyserii Mario Monicellego opowiada o losach dwóch żołnierzy I wojny światowej, których połączył brak wszechpanującego idealizmu i strach przed niebezpieczeństwem wojny. W obsadzie zobaczymy między innymi Alberto Sordiego i Vittorio Gassmana. Obraz otrzymał Złotego Lwa na Festiwalu Filmowym w Wenecji, był także nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W 1999 roku krytycy magazynu Ciak zaliczyli komedię do grona 100 najważniejszych filmów w historii kina.

Słodkie życie (La Dolce Vita) – 1960

Arcydzieło Federico Felliniego z Marcello Mastroiannim w roli głównej. Aktor wciela się w postać dziennikarza spędzającego życie u boku celebrytów i społecznej elity. Główny bohater jest urzeczony pewną wspaniałą aktorką. Fellini posiadał wyjątkowy dar do abstrakcyjnego symbolizmu kształtowanego w jego późniejszych filmach. Słodkie życie to kronika dekadenckiego życia społeczeństwa, w którym jedyną wartość stanowiły alkohol i pogoń za seksem. W 1960 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes film otrzymał Złotą Palmę, jest też zdobywcą Oscara w kategorii najlepszych kostiumów.

Squadra antiscippo - 1976

Film w reżyserii Bruno Corbucciego jest idealnym przykładem poliziottesco – włoskiej komedii policyjnej z rzymskim policjantem w roli głównej. Komedia odniosła ogromny sukces we Włoszech. Na jej podstawie powstał składający się z aż jedenastu sezonów serial. W rolę inspektora Nico Giraldiego wcielił się Tomas Milian.

Jakiśtam (Qualunquemente) – 2011

Wyreżyserowany przez Giulio Manfredonię obraz rzuca światło uśmiechu na najciemniejsze polityczne sekrety. Ten podejrzany światek jest idealnym miejscem dla Cetto La Qualunque – niezdarnego, bezmyślnego polityka, który w pogoni za stanowiskiem popełnia poważne błędy. Jego historia jest komiczna, ale też staje się nieco przerażająca. W końcu zaczynamy się zastanawiać, czy wszyscy polityczni liderzy są jak Cetto? We Włoszech film okazał się kasowym hitem zarabiając aż 7 400 000 $ w ciągu pierwszego weekendu po premierze. Krytycy porównywali głównego bohatera z ówczesnym premierem Włoch, Silvio Berlusconim – politykiem znanym na całym świecie głównie za sprawą… licznych skandali seksualnych.

Powrót do Róże pustyni