Pięć największych włoskich sław operowych

Pięć największych włoskich sław operowych

Spektakle operowe zachwycają międzynarodową publiczność od chwili ich powstania aż do dnia dzisiejszego. Najwcześniejsze kompozycje tego gatunku, między innymi Dafne Jacopa Periego, powstały już w szesnastym wieku. Opera jest połączeniem dramatu i romansu. Często wymaga ogromnego talentu aktorskiego i wokalnego. Wielu śpiewaków i śpiewaczek operowych dzięki swojemu niezwykłemu talentowi zyskało miano muzycznych legend. Kilku artystów zmieniło ten gatunek przenosząc go do kultury masowej. Poniżej zaprezentujemy pięć największych włoskich sław operowych.

Farinelli

Włoski śpiewak operowy Carlo Carlo Maria Michelangelo Nicola Broschi, lepiej znany jako Farinelli, uznawany jest za najwybitniejszego artystę tego gatunku. Jego muzyczna spuścizna przetrwała juz ponad pięć wieków.

Muzyk urodził się w rodzinie artystów, jego ojciec był kompozytorem i maestro lokalnej katedry. Farinelli zadebiutował w wieku zaledwie piętnastu lat. Muzyk był częścią grupy kastratów, zdolnych do wcielenia się w role żeńskie.

Francesca Cuzzoni

Żyjąca w epoce Baroku Francesca Cuzzoni była niezwykle utalentowaną włoską sopranistką. Artystka urodziła się w Parmie, gdzie w bardzo wczesnym wieku zaczęła brać pierwsze lekcje śpiewu. Francesca Cuzzoni została solistką wielkiej księżnej Toskanii, Wioletty Beatrycze. Śpiewaczka występowała we Florencji, Sienie, Genui, Mantui i Reggio nell'Emilia. Brala udział w operach Orlandiniego, Carlo Francesco Pollarolo i Vivaldiego. Francesca Cuzzoni śpiewała zarówno we Włoszech jak i wielu europejskich miastach, między innymi Londynie i Amsterdamie.

Luciano Pavarotti

Prawdopodobnie najbardziej znany śpiewak operowy minionego stulecia. Luciano Pavarotti urodził się w Modenie. Młody Luciano chciał zostać bramkarzem, ale życie zweryfikowało jego marzenia. Pavarotti postanowił spróbować sił w śpiewie. Jego światowa kariera rozpoczęła się od serii koncertów „Trzech tenorów", na których występował wraz z Plácido Domingo i José Carrerasem. To właśnie im udało się rozprzestrzenienie muzyki operowej na kulturę masową.

Muzyczną inspiracją Pavarottiego były nagrania popularnych tenorów, między innymi Enrico Caruso. Artysta rozpoczął swoją karierę jako tenor małej opery. Wkrótce potem występował w Jugosławii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych. Muzyk znany był ze współpracy z największymi gwiazdami rocka i popu: Bon Jovim, Queen, Celine Dion, Brianem Adamsem, Spice Girls i wielu innych.

Enrico Caruso

Jeden z najważniejszych tenorów w historii najnowszej Włoch. Enrico Caruso uznawany jest za ikonę opery. W latach 1902-1920 artysta wziął udział w około dwustu dziewięćdziesięciu nagraniach, z których część dostępna jest do dnia dzisiejszego. W 1904 roku Caruso jako pierwszy nagrał arię „Vesti la giubba" z opery Pajace Leoncavalla.

Artysta wziął udział w kilku filmach fabularnych. Gościły go największe sale operowe, między innymi: mediolańska La Scala, londyńska Royal Opera House, sanktpetersburski teatr Maryjski, argentyński Teatro Colón a także nowojorska Metropolitan Opera.

Cecilia Bartoli

Zwyciężczyni pięciu nagród Grammy, jest jedną z najbardziej uznanych artystek operowych naszych czasów. Mezzosopranistka urodziła się w rodzinie piosenkarzy, jej rodzice byli profesjonalnymi muzykami. W przeciwieństwie do większości artystów operowych Bartoli zyskała sławę w wieku dwudziestu lat, co jest dosyć niezwykłe w jej zawodzie (pełnię głosu uzyskuje się zazwyczaj dziesięć lat później).

Debiutancki występ gwiazdy miał miejsce w 1987 roku na Arena di Verona. Rola Rozyny w Cyruliku sewilskim Rossiniego zapewniła jej uznanie krytyków i widzów. Artystka znana jest z ról granych w operach Mozarta: Dorabelli w Così fan tutte, Idamantesa w Idomeneuszu, Zerliny i Donny Elviry w Don Giovannim oraz Cherubina w Weselu Figara. W 2007 roku Cecilia Bartoli wydała album Maria, nagrany w hołdzie Marii Malibran. Płyta odniosła sukces w Stanach Zjednoczonych.

Powrót do Andrea Bocelli