Pięciu najbardziej wpływowych włoskich reżyserów

Pięciu najbardziej wpływowych włoskich reżyserów

Włoskie kino uważane jest za morską latarnię wskazującą kierunek europejskiej kulturze. Wielowiekowa tradycja pozostawiła wpływ na światową kinematografię. Kim byli i są twórcy znanych na całym świecie filmowych arcydzieł? Poznaj pięciu najbardziej wpływowych włoskich reżyserów.

Luchino Visconti (1906 - 1976)

Pochodzący z arystokratycznej rodziny Luchino Visconti od dziecka stykał się ze światem sztuki. Drzwi do światowej kariery otworzyła mu znana francuska projektantka mody, Coco Chanel. To ona poznała Viscontiego z reżyserem Jeanem Renoir.

Jego filmy przeważnie skupiały się wokół neorealizmu, czasami reżyser odchodził w stronę innych ruchów, na przykład romantyzmu. W 1970 Visconti otrzymał nominację do Oscara w kategorii najlepszego scenariusza za film Zmierzch bogów. Reżyser zmarł w 1976 roku w wieku 69 lat.

Federico Fellini (1920 - 1993)

Znany z łączenia barkowych obrazów i fantasy. Federico Fellini jest jednym z najważniejszych (jeśli nie najważniejszym) włoskich reżyserów. Zdobywca pięciu Oscarów, posiada ich rekordową liczbę w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

Swoje pierwsze kroki stawiał pisząc scenariusze radiowych skeczy. Dopiero później zajął się kinem i zaangażował w ważny kulturowo we Włoszech neorealizm. Wśród najsłynniejszych dzieł Felliniego znajdują się Słodkie życie (1960) oraz Osiem i pół (1963).

Mario Monicelli (1915 - 2010)

Uważany za mistrza komedii włoskiej Mario Monicelli w czasie trwania swojej kariery pracował jako scenarzysta, aktor oraz reżyser. Urodzony w Viareggio, w północnej Toskanii, do świata kina wkroczył dzięki przyjaźni z Giacomo Forzano.

Lubujący się w komedii otrzymał dwie nominacje do Oscara w kategorii najlepszego scenariusza oraz cały szereg nagród na festiwalach filmowych w Berlinie i Wenecji. Za jedne z jego najlepszych filmów uważa się Wielką wojnę (1959) oraz Towarzyszy (1963).

Pier Paolo Pasolini (1922 - 1975)

Wyjątkowa i kontrowersyjna postać we włoskiej sztuce. Pier Paolo Pasolini był nie tylko reżyserem, ale też poetą, dziennikarzem, filozofem, językoznawcą, powieściopisarzem oraz felietonistą gazet i magazynów. Jego wywołujące skandale i kontrowersje filmy skupiały się wokół gatunku zwanego „pikarejskim neorealizmem".

Oparty na powieści markiza de Sade film Salo, czyli 120 dni Sodomy (1975) został zakazany w kilku krajach. Jego filmy otrzymały ogrom nagród na festiwalach filmowych w Cannes, Wenecji i wielu innych. W 1975 roku Pasolini został zamordowany.

Roberto Rossellini (1906 - 1977)

Prawdopodobnie najważniejsza postać w historii włoskiego kina neorealistycznego. Roberto Rossellini był scenarzystą i reżyserem. Urodzony w Rzymie artysta swój pierwszy film nakręcił w 1975 roku. Drzwi do świata kinematografii otworzyła mu przyjaźń z kontrowersyjnym Vittorio Mussolinim, synem Benito Mussoliniego.

Do najważniejszych dzieł Rosselliniego należy neorealistyczna trylogia obejmująca filmy Rzym, miasto otwarte (1945), Paisa (1946) oraz Niemcy, rok zerowy (1948). Reżyser współpracował też ze szwedzką aktorką Ingrid Bergman, z którą stworzył swoje najbardziej popularne komercyjne obrazy.

Powrót do Proste życie