|
|
Trzy najważniejsze europejskie filmy dokumentalne ostatniej dekady Są takie filmy dokumentalne, o których się nie zapomina. Filmy budzące głębokie przemyślenia nad konkretnym tematem, czasami dotyczące jakichś osób, a nawet całego życia. Poniżej prezentujemy trzy produkcje całkowicie zmieniające sposób postrzegania świata w jakim żyjemy. Tęsknota za światłem (2008) Francusko-niemiecko-hiszpańsko-chilijska produkcja w reżyserii chilijskiego filmowca Patricio Guzmana nawiązuje do ofiar dyktatury Augusto Pinocheta. Film przepięknie obrazuje dwa równoległe światy: astronomów szukających w kosmosie rozwikłania tajemnicy powstania wszechświata i grupy kobiet poszukujących na pustyni Atakama szczątków ciał ukochanych mężczyzn straconych tam w czasie rządów Pinocheta. Film otrzymał Europejską Nagrodę Filmową w kategorii najlepszego dokumentu, znalazł się też w oficjalnej selekcji Festiwalu Filmowego w Cannes w 2010 roku. |
|
Scena zbrodni (2012) Film w reżyserii nominowanego do Oscara amerykańskiego reżysera mieszkającego w Kopenhadze, Joshuy Oppenheimera. Wielokrotnie nagradzana produkcja namawia byłych przywódców indonezyjskich szwadronów śmierci do rekonstrukcji scen masowego zabijania w dowolnie wybranym przez nich gatunku filmowym włączając klasyczne hollywoodzkie kryminały i niezliczone muzyczne kawałki. Scena zbrodni zyskała uznanie krytyków na całym świecie. W 2013 roku dokument otrzymał Europejską Nagrodę Filmową dla najlepszego filmu dokumentalnego oraz nagrodę Asia Pacific Screen i nagrodę BAFTA (w 2014 roku). Scena zbrodni była też nominowana w Oscara w kategorii najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego. Mężczyźni i wojna (Des Hommes et de la guerre, 2014) Francuski film dokumentalny w reżyserii Laurenta Bécue-Renarda stawia czoła następstwom wojny. Obraz podąża śladami dwunastu żołnierzy wracających do Stanów Zjednoczonych po zakończonej misji w Iraku. W domu czekają na nich lata terapii i prób pogodzenia ze sobą, przeszłością i rodzinami oraz odzyskania upragnionego spokoju. Film znalazł się w sekcji Pokazów Specjalnych Festiwalu Filmowego w Cannes (2014). Otrzymał też nagrodę VPRO dla najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego na Międzynarodowym Festiwalu Filmu Dokumentalnego w Amsterdamie (2014) oraz nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej w kategorii najlepszego filmu dokumentalnego. |
|
|
