|
Włochy, ziemia obiecana bez obietnic Włochy są krajem kojarzonym z migracją. Od początków dwudziestego wieku włoscy emigranci opuszczali swój kraj z powodu trudnych warunków wynikających z wojen oraz niepewnej sytuacji politycznej. Wielu z nich osiedliło się w innych europejskich krajach, znaczna liczba zamieszkuje Stany Zjednoczone, jeszcze inni poszukiwali schronienia w Ameryce Południowej – głównie Argentynie i Brazylii. |
|
|
Wraz z upływem czasu strumienie emigrantów nadto się rozwinęły. Na początku lat 60. ubiegłego wieku do Włoch zaczęli przybywać imigranci z Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. Europa odzyskała miano ziemi obiecanej kusząc poszukujących bogactwa i miejsc pracy imigrantów, których liczba do 2003 roku dramatycznie wzrosła do liczby 1,5 miliona. Prawie dziesięć lat później, w lutym 2010 roku, statystyki podały liczbę 4,3 miliona imigrantów we Włoszech - blisko 7,1% całej populacji kraju. Wzrost ten, choć pomógł pokryć wakacyjne wakaty prac, których miejscowi nigdy by się nie podjęli, spowodował problemy polityczne przyczyniając się do powstania złożonych problemów społecznych. |
Według badań i publikacji, takich jak Gomorra – podróż po imperium kamorry Roberto Saviano, badającej ruch organizacji przestępczych na południu Włoch, imigranci pełnią rolę współczesnych niewolników. Niskie zarobki lub ich całkowity brak oraz ciągłe znęcanie się nad pracownikami budziły sprzeciw licznych organizacji broniących praw pracowników. Tematyki tej dotykają także Czekoladowe lekcje. Obecnie, po tym jak Włosi znacznie odczuli skutki kryzysu finansowego, problem imigracji stał się źródłem wielu dyskusji. Imigranci, ofiary ataków na tle rasowym odważyli się podnieść głos i zażądać szacunku oraz godziwych warunków pracy. Tymczasem nacjonaliści domagają się wypędzenia nielegalnych imigrantów i zakazu sprzedaży domów obywatelom państw spoza Europy. |
|
