 |
Wywiad z Andreą Bettinetti (Reżyser) Powrót do Mógłbyś opowiedzieć w kilku słowach o Królowych terroru? Dokument Królowe terroru opowiada historię Angeli i Luciany Giussani, dwóch upartych kobiet, które w 1962 roku stworzyły Diabolika, nowy komiks posiadający pewną szczególną cechę: po raz pierwszy w historii bohater był bezwzględnym złodziejem, który nie miał oporów przed zabijaniem, jeżeli tylko pomagało mu to w osiąganiu celu. Dla włoskiego społeczeństwa tamtych czasów to był prawdziwy szok. Bardzo szybko Diabolik stał się komercyjnym sukcesem. Był on pierwszym włoskim komiksem dla dorosłych. Esteś fanem komiksów Angeli i Luciany Giussani? Jako nastolatek byłem ich wielkim fanem. Kochałem kostium Diabolika, jego stylowego czarnego Jauara E i, ponad wszystko, jego piękną dziewczynę Evę. Czytanie o jego przygodach sprawiało mi o wiele większą frajdę niż czytanie o kowbojach a nawet bohaterach Marvela. Wydawało mi się, że jest coś buntowniczego w czytaniu Diabolika. Oczywiście teraz to wszystko bardzo mnie śmieszy. Mamy teraz modę na adaptacje komiksów. Myślisz, że na ekranach kin niedługo pojawi się także adaptacja Diabolika? Nie byłbym zdziwiony, gdyby film o Diaboliku znów trafił na ekrany kin. Pierwsza adaptacja powstała w 1968 roku, wyreżyserował ją kultowy reżyser Mario Brava. Wierzę, że Diabolik wciąż ma wielu fanów, ale musimy przyznać, że tworzenie filmowych adaptacji komiksów jest czymś, co Amerykanie robią o wiele lepiej od Europejczyków. Jak porównałbyś dzisiejsze komiksy z tymi z lat 1960.? Nie czytam dziś wielu komiksów, ale myślę, że jest wiele różnic. Może być kilka kryzysowych momentów, ale jestem pewny, że komiksy zawsze przyciągną nowych czytelników. Wierzę, że w porównaniu z innymi mediami wnoszą ważny buntowniczy apel. |
