|
|
Powrót do Pedersen, nauczyciel z gimnazjum Wywiad z Ane Dahl Torp (Nina Skåtøy) Jakie to uczucie cofnąć się do przeszłości, do czasów komunizmu? Wielu radykałów lat 70. było powiązanych z uczelniami. Czułam się podekscytowana myśląc, że wszystko to działo się w moim najbliższym otoczeniu, kiedy w dzieciństwie chodziłam na plac zabaw przy Uniwersytecie w Oslo. Okres komunizmu jest dla mnie w jakiś sposób pociągający. Myślę, że wiele osób ma podobne odczucia. Muzyka, styl ubierania, ale też ogromne zaangażowanie polityczne, oddanie dla sprawy. Nie mogę powiedzieć, że jestem tak oddana polityce, jak wielu ludzi w tamtym okresie. Jakie wyzwania stawia sportretowanie młodej kobiety żyjącej w Norwegii w latach 70.? Z dzisiejszej perspektywy projekt AKP był absurdalny. Mylili się w wielu kwestiach idealizując Mao czy Czerwonych Khmerów. Wierzyli w rewolucję, w to, że Chińczycy mogą zająć Norwegię i dla sprawy gotowi byli poświęcić wszystko co mieli. Uchwycenie piękna tego projektu, tego marzenia, było dla mnie największym wyzwaniem. Absolutnie kluczowe jest zrozumienie postaci, która jest prawdziwą rewolucjonistką, całkowicie oddaną Mao i komunizmowi. Istotą jej marzeń był lepszy świat dla każdego człowieka, nie tylko dla członków partii i jej zwolenników. I to jest właśnie prawdziwe piękno. Co różni Norweżkę lat 70. od tej współczesnej? Bardzo niewiele osób w Norwegii angażuje się dziś w politykę. Wierzę jednak, że młodzi ludzie w naszym kraju przechodzą pewien proces przebudzenia. Nie pasują do tych komunistów, którzy byli czerwonymi ekstremistami. Ci ludzie dla sprawy poświęcili swoją edukację i dostatnią przyszłość. Poświęcenie dla obcych ludzi jest w dzisiejszych czasach czymś niezwykle rzadkim. Nad czym obecnie pracujesz? W czerwcu i wrześniu zaczynam prace nad dwoma wspaniałymi projektami. Mam niezwykłe szczęście mogąc w obu tych projektach zagrać główne role, co dotąd mi się nie zdarzyło. Nie ma zbyt wielu głównych ról dla kobiet. Mniejsze role też mogą być wspaniałe, ale jako główna aktorka masz do opowiedzenia ogromną historię. Szczególnie jeden z tych projektów wymaga ciężkich przygotowań. Muszę się na przykład nauczyć fotografii. |
