|
Powrót do Zucco, wino syna francuskiego króla
Wywiad z Lidią Rizzo
Dlaczego dokument o winie?
Studiowałam tworzenie filmów dokumentalnych opartych o dziedzictwo kulturowe i środowiskowe. Dzięki temu otrzymałam solidne podstawy w dziedzinie sztuki i ocenie architektury. Kiedy byłam już nieco starsza i zaczęłam pić wysokogatunkowe wina, doznałam olśnienia. Zrozumiałam, że wino jest świetnym narzędziem do opowiadania historii - nie tylko tych związanych z dziedzictwem kulturowym, ale też anegdot rodzinnych i opowieści o relacjach między kobietami, mężczyznami i ich wspaniałych osobowościach!
Co takiego wspaniałego jest w winie, że zrobiłaś o nim aż trzy dokumenty?
Historia wina pozwala na kompleksowe przedstawienie historii Sycylii zaczynając od samego początku. Już w 8 wieku p.n.e. Felicjanie sprowadzali wino z Libanu do Sycylii. Wkrótce jego popularność rozprzestrzeniła się na całą Europę. Pomyśl, gdyby nie podróżujący przez Sycylię Felicjanie, Szampania nigdy nie powstałaby we Francji! Czy to nie jest fascynujące?
Dlaczego historia wina Zucco i księcia Aumale?
W czasie tworzenia jednego z dokumentów w zachodniej Sycylii, przypadkowo odkryłam, że syn króla Francji produkował w Carini słynne wino zwane „Lo Zucco”. Od razu pomyślałam, że to wyzwanie idealne dla mnie. Szczególnie, że nikt wtedy nie wiedział nic o historii wina! Ani Sycylijczycy, ani Francuzi! Dlaczego jeden z najbogatszych ludzi świata postanowił pod koniec XIX wieku, że będzie produkował wino?
Jak opisałabyś film tym widzom, którzy nie znają się na winie? Co jest w nim tak ekscytującego?
Poprzez historię wina, które nie jest już produkowane, opowiadam o ważnym okresie w historii Francji oraz jednej z największych wysp na Morzu Śródziemnomorskim – Sycylii. Przywołuję też postać wygnanego z Francji księcia Aumale. Jako syn króla odziedziczył ogromny majątek, którego nie roztrwonił na kobiety i przyjemności. Zainwestował za to w sztukę i literaturę antyczną zmieniając swój pałac w Chantilly w jedno z najważniejszych muzeów obrazów bogactwem kolekcji ustępujące jedynie Luwrowi. Wino połączyło biednych Sycylijczyków z Montelepre z francuskim księciem. Henryk kochał swoją sycylijską ziemię i wino tak samo, jak kochał „Trzy Gracje” Rafaela czy „Bardzo bogate godzinki księcia de Berry”. Ale to pozostawiona w archiwach księcia dokumentacja pozwoliła mi odkryć tajemnicę wina Zucco!
Czy istnieje zapotrzebowanie na tak wąsko wyspecjalizowane dokumenty? Szczególnie, że nie dotyczą one spraw teraźniejszych?
Myślę, że niszowość tej tematyki sprawia, że zapotrzebowanie na tego rodzaju filmy może okazać się całkiem spore. Nakręciłam film historyczny, ale mogłam wpleść do niego kilka odniesień do współczesności i tym samym skierować dokument do szerszego grona odbiorców.
Nad czym obecnie pracujesz?
Tworzę właśnie dokument o winach pochodzących z największego aktywnego europejskiego wulkanu znajdującego się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO – Etny. Dziś – z racji doskonałych win – wulkan ten nazywany jest włoską Burgundią. Warto wspomnieć, że autorzy głównego szczepu winogronowego w tym rejonie, Nerello Mascalese, swoje pierwsze winnice budowali ze skał wulkanicznych. Architektura Etny naprawdę zachwyca! To właśnie dlatego przyjeżdżają tu producenci win ze Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii, Belgii i wielu włoskich regionów!
Powrót do Zucco, wino syna francuskiego króla
|
