 |
Powrót do Śmiercionośna komórka Wywiad z reżyserem Andersem Engströmem Skąd wziął się pomysł na film? Scenariusz do filmu został stworzony przez Thomasa Borgströma, jednego z najlepszych skandynawskich scenarzystów thrillerów. Jak na film zareagowała opinia publiczna? Przypomnijmy, że w Waszym kraju znajduje się siedziba jednego z największych producentów telefonów komórkowych na świecie. Wbrew pozorom nasz film został doceniony w kraju. Jest to typowy thriller korporacyjny, a jego głównym tematem jest szkodliwość nowego modelu telefonu komórkowego. Obraz zobaczyło około 15% mieszkańców Finlandii, trudno powiedzieć ilu z nich pracuje w branży telefonicznej. Pamiętajmy jednak, że film nie nawiązuje do prawdziwych firm, osób ani produktów. Jak wybierałeś odtwórców głównych ról? Miałeś wobec nich szczególne wymagania? Cieszę się, że udało mi się zebrać obsadę o jakiej marzyłem. Aktorzy biorący udział w filmie posiadają niezwykły kunszt i talent. Czy zgadzasz się z opinią, że użytkowanie telefonów komórkowych może powodować guza mózgu? Nie mam zdania w tej kwestii. Czy przed rozpoczęciem prac nad filmem zebrałeś informacje w tej sprawie? Jeśli tak, to czy znalazłeś coś zaskakującego? Moim głównym celem było stworzenie thrillera korporacyjnego, w którym występują wątki: konfliktu interesów przedsiębiorstwa, korupcji, trudnych wyborów moralnych i niezależności mediów. Historia przedstawiona w filmie to fikcja, w żaden sposób nie odnosi się do badań dotyczących wpływu promieniowania telefonów komórkowych na nasze zdrowie. Scenariusz został zainspirowany badaniami jednego ze szwedzkich uniwersytetów. Wykazały one - spowodowane działaniem nadajników i odbiorników cyfrowych - zmiany w strukturze komórkowej mózgu szczurów laboratoryjnych. Nad czym obecnie pracujesz? Całkiem niedawno otrzymałem dotację od Fińskiej Fundacji Filmowej. Pieniądze zostaną przeznaczone na rozwój obrazu, do którego scenariusz napisał sam Gerald Wilson. To opowieść o zemście Indianki z plemienia Lakota. Najprawdopodobniej film zostanie nakręcony w Kanadzie, jego tytuł brzmi Kobieta wiatru. Czy dostrzegasz jakieś różnice pomiędzy kinem fińskim i europejskim? W porównaniu z kinem europejskim, fińskie obrazy mogą wydawać się bardziej ponure i rozwlekłe. Tak naprawdę Finowie pełni są ciepła, humoru i człowieczeństwa. Kinematografia naszego kraju obfituje w nowatorskie rozwiązania, które powoli zaczynają być doceniane na arenie międzynarodowej. Wiele z tych filmów uznawanych jest za arcydzieła. Nasi operatorzy i reżyserzy to prawdziwa ekstraklasa. Wyniki sprzedaży pokazują, że fińska publiczność uwielbia krajowe filmy. |
