|
Holandski film |
|
Vili Mulens |
Obećavajući početak Kao tipična zapadnoevropska zemlja, Holandija je bila rano uvedena u filmske vode, na vrlo sličan način kao i susedne zemlje – prikazivala je strane filmove. Ipak, 1896.godine je snimljen prvi holandski film Gestoorde hengelaar. Nekoliko godina kasnije, Vili Mulens je postao jedan od najznačajnijih reditelja u istoriji kinematografije svoje zemlje zbog svojih inovativnih tehnika i svoje komedije The Misadventure of a French Gentleman Without Pants at the Zandvoort Beach (1905) što je najstariji holandski film koji je opstao do današnjih dana. |
|
Neki usponi i padovi Holandska kinematografija je cvetala u toku Prvog svetskog rata jer zemlja nije bila pogođena ratom pošto je ostala neutralna. U tim danima slave, Holandija je snimala oko 8 filmova godišnje a dominirali su nemački režiseri koji su bežali od nacionalsocijalističkog režima u svojoj državi. Ipak, tokom Drugog svetskog rata, Holandija nije imala toliko sreće jer je bila okupirana od strane nacista koji su koristili njenu kinematografiju u svoje propagandne svrhe. Posle Drugog svetskog rata, holandska kinemtaografija je izgubila svoju živost koju je imala ranije ali su došli novi režiseri dokumentaraca, a sa njima i celokupna organizacija koja je stvarala akademije i prikupljala resurse koji su korišteni za snimanje. Tih godina, krajem 50-tih, režiseri poput Berta Hanstre su proslavili filmove kao što je Fanfare (1958), kao i film Glass koji je osvojio Academy nagradu (Oskara). |
Berta Hanstre |
|
Fons Rademakers |
Promena Tokom 70-tih, još jedan čovek je uticao da se promeni istorija holandske kinematografije. Pol Verhoven je postao vrlo uspešan režiser sa vojim blokbasterima poput Katie Tippel (Keetje Tippel, 1975), Soldier of Orange (Soldaat van Oranje, 1977) i Spetters (1980). Ova ostvarenja su holandsku kinematografiju udaljila od dokumentaraca. Pored toga što je postao renomirani režiser blokbastera u svojoj domovini, Pol Verhoven je stekao internacionalnu slavu svojim svetski proslavljenim i legendarnim filmovima kao što su Robokap (1987), Totalni opoziv (1990), Niske strasti (1992), Zvezdani vojnici (1997) i Nevidljivi čovek (2000). Posle te decenije, holandska kinematografija iz ranih 80-tih je potonula do dna, dok su režiseri poput Dik Masa i Teo van Goga počeli da stiču slavu prikazivanjem svojih ličnih tumačenja nekih društvenih problema. Tokom ove decenije Holandija je osvojila svoju drugu Academy nagradu (Oskara). Ovog puta za to je bio zaslužan čuveni režiser Fons Rademakers sa svojim filmom Napad iz 1986. Od 90-tih pa do sada, holandska kinematografija se fokusira na televizijske filmove i mini serije, baveći se problemima u svojoj državi kao i problemima odrastanja. Ovo doba su obeležili filmovi poput Kosta! (2001) i Hush Hush Baby (2004). |
