|
|
Hrvatski film
Priča o nezavisnosti
Pošto je bila deo bivše Jugoslavije, istorija hrvatske kinematografiej poklapa se sa ostatkom te zemlje, a samostalno nastavlja posle 1990.
Priča o hrvatskom filmu započinje oktobra meseca davne 1896, nakon prve projekcije u Zagrebu. Ali, tek 1906. je otvoren prvi bioskop koji se takođe nalazio u Zagrebu. Do tada, amateri-entuzijasti poput Josipa Karamana i Oktavijana Miletića su već uveliko radili na svojim ostvarenjima.
Malo toga se zna o vremenu Austrougarskog carstva, ali postoje svedočenja da je Brcko u Zagrebu iz 1917, u režiji Arsena Maasa, bio prvi hrvatski igrani film.
Doba Jugoslavije
Kao i mnogim drugim evropskim zemljama u to doba, film je bio oruđe propaganda za jugoslovenski režim i za Hrvatsku. U to vreme, neki hrvatski reditelji postigli su međunarodni uspeh, kao na primer Branko Marjanović, koji je 1943. snimio dokumentarac Straža na Drini, kojim je osvojio Zlatnog lava u Veneciji.
Početkom sledeće decenije, Hrvatska kinematografija je prigrlila savremene trendove. Tokom šezdesetih došlo je do razvoja animiranog filma, pa su tako Hrvati prijatno iznenadili svet osnivanjem sopstvene škole pod nazivom Zagrebačka škola crtanog filma.
Zahvaljujući animiranim filmovima, Hrvatska je osvojila prvog Oskara za kratki film Surogat, u režiji Crnogorca Dušana Vukotića. Ovaj film je prvi koji je uspeo da zaljulja Diznijevu monopolsku poziciju što se tiče Oskara, i zauvek promenio poglede na industriju crtanih filmova.
Kriza tokom devedesetih i novo doba
Posle dobijanja nezavisnosti, hrvatska kinematografija je zapala u velike nevolje, posle mnogobrojnih ratova i etničkih sukoba na prostoru bivše Jugoslavije. Malobrojni filmovi su uspeli naći put do bioskopskih sala, a čak i oni su naišli na negativne kritike javnosti. Publika je smatrala da su prepuni jednostrane propagande i jezivih ratnih scena.
Do sredine devedesetih, nova generacija režisera ugledala je svetlost dana. Mladi hrvatski film iznosio je inovativne priče, uključujući komedije i drame. Vinko Brešan i Zrinko Ogresta su vodeće figure novog doba hrvatskog filma, i postigli su značajan uspeh na lokalnoj i svetskoj sceni sa filmovima Mondo Bobo (1997), Isprani (Washed Out, 1995), koji je osvojio Prix Italia, kao i Crvena prašina (1999), pobednik na Haifa filmskom festivalu. Početkom novog milenijuma, hrvatska kinematografija je procvetala, iznedrivši režisere poput Arsena A. Ostojića, koji je dobio nominaciju za European Discovery EFA nagradu, kao i Ognjena Sviličića.
|
