Ko je bio Pol Tuvije?

Paul Touvier

Ko je bio Pol Tuvije?
Priča o Francuzu koji je osuđen zbog zločina protiv čovečnosti.

Kada je u detinjstvu maštao o tome da postane sveštenik, Pol Tuvije nikada nije mogao zamisliti da će 50 godina kasnije postati prvi Francuz koga će osuditi zbog zločina protiv čovečnosti.

Rođen je u južnoj Francuskoj, u mestu Saint-Vincent-sur-Jabron. Pol Tuvije je odrastao kao katolik, u porodici niže srednje klase. Sin Eugenije, veoma religiozne žene, i Fransoaa, sakupljača poreza, Pol je odrastao u veoma konzervativnoj kući. Njegova porodica se oštro protivila zakonima koje je donela Treća Republika, a koji su bili protiv crkve.

Godine 1936. Tuvije se pridružio ekstremnim desničarima Parti Social Francais, već tada pokazivajući svoje antisemitističke predrasude. Do 1939. radivši kao službenik u lokalnoj železničkoj stanici pridružio se 8. pešadijskoj diviziji francuske vojske. Tuvije je bio povređen tokom borbe sa nemačkim Vermahtom, za vreme bombardovanja Šato Tjerija.

Tokom povratka za Francusku, Tuvije se pridružio novoformiranoj legiji Francais des Combattants, koja je bila formirana u cilju propagiranja Višijeve Nacionalne Revolucije. Njegov život je otišao u sasvim drugom smeru, 1943. nakon formiranja milicije.

Tuvije je zadobio pažnju inspektora Višija, koji ga je u septembru 1943. poslao u Lion da bude regionalni upravnik, nakon što su njegove veštine za regrutovanje doušnika i praćenje osumnjičenih postale naširoko poznate. Polov uspeh u desničarskom pokretu je bio izvanredan i ubrzo je “postao šef obaveštajnih i operacijskih delova policije u Savoji, a kasnije u Ronu, gde je radio sa Klaus Barbijem, “Lionskim mesarom”. Tuvije je uskoro dobio sličan nadimak “Lionski dželat”. U januaru 1944. bio je umešan u ubistvo Viktora Baša, bivšeg predsednika Lige za ljudska prava koji se zalagao za odbranu Drajfusa u 1890-im, kapetanu jevrejske vojske nepravedno optuženom za izdaju”, kako je navedeno u čitulji koju su napisali The Independent nakon njegove smrti.
 
Tuvije je sejao strah među Jevrejima i bio je poznat po svom iznuđivanju. Ponudio bi im  zaštitu za određenu cenu, ali umesto toga, uzimao bi stanove i imanja onima koji su u zatvoru. Jevreji su to nazivali krađom, dok je on govorio da je to rekvizicija, i da njegovi postupci nisu ilegalni.  

Nakon oslobođenja Francuske, Tuvije je krenuo da se skriva. Izbegao je pogubljenje koje su doživeli mnogi osmnjičeni za saradnju u septembru 1946, a Francuska ga je osudila na smrtnu kaznu u odsustvu, za izdaju i saradnju sa nacistima.

Tuvije je uspeo pobeći i pronaći sklonište u religijskim ustanovama. Otišao je u Montpelje na jugu Francuske, i kupio pansion kaga su vodile monahinje. Nakon što ga je prodao, otišao je u Pariz i pronašao sklonište u manastiru. Za to vreme je monsinjor Šarl Duker, sekretar nadbiskupa u Lionu, počeo sakupljati informacije i zalagati se za pomilovanje Pola Tuvijea.

Nakon što je crkveni lobi pomilovao ratne zločince, među njima i Pola Tuvijea, predsednik je takođe odobrio pomilovanje. Pomilovanje je izazvalo negodovanje javnosti, posebno veterana francuskog pokreta otpora i jevrejske zajednice. Žorž Gleser je 1973. u Lionskoj sudnici, bezuspešno pokušao uložiti tužbu protiv Tuvijea, optužujući ga za zločine protiv čovečnosti.  

Nakon mnogo godina provedenih u bežanju, sakrivajući se zahvaljujući katoličkim religijskim zajednicama i simpatizerima, Pol Tuvije je uhapšen 24.maja 1989, u zajednici Svetog Pija X u Nici. Nakon hapšenja, sudija ga je proglasio krivim za počinjene zločine i dobio je doživotnu robiju.

Pol Tuvije je umro 17.jula 1996, u svojoj 81.godini života od raka prostate u zatvoru Frenses, istom onom u kome je posvedočio mučenju i pogubljenju mnogih članova pokreta otpora od strane novog režima.

Povratak na Gospodin Pol