|
Portugalski film
Kako se 19.vek bližio kraju, portugalski filmski preduzetnici su odlučili da upotrebljavaju američku tehnologiju umesto francuske. Tako je kinetograf Tomas Alve Edisona odabran za projektovanje prvih filmova u Lisabonu, a kinematograf braće Limijer je odbačen. Iako su ove projekcije bile jedne od prvih u Evropi, prvi filmovi koji su prikazani u Portugaliji ustvari nisu snimljeni u toj zemlji. Tako su ostvarenja britanskog reditelja Roberta Vilijama Pola dobavljena od strane privatnih promotera da bi se prikazivala u Real Coliseum-u 1896.godine. |
|
Os Crimes de Diogo Alves |
Počeci Skoro 10 godina posle prvobitnih projekcija, prve produkcijske kuće su krenule da se otvaraju. Jedna od najvažnijih tada je bila Invicta Films, koju je osmislio tajkun Nunes de Matos u Oportu. Kuća se specijalizovala za dokumentarce na teme koje su predlagali portugalski istoričari. U međuvremenu,u Lisabonu, bivši fotografi kao što su Hao Freire Korejra režirali su uspešne dokumentarce A Batalha das Flores no Campo Grande (1907) i Os Crimes de Diogo Alves (1909). Neko vreme kasnije Hulio Kosta i Hao Almida su se pridružili Korejrinim avanturama osnovavši Empresa Cinematográfica Ideal, kompaniju koja je imala za cilj da poboljša produkciju i distribuciju portugalskih filmova. Vredno je pomena da je Korejra takođe osnivač prvog bioskopa u zemlji. |
|
Međuratni period Kada je rat bio najrazbuktaniji, portugalski reditelji su pokušali das u pozabave lepšim askeptima života kao što su komedija i muzika, uz pomoć filmova kao što je Francisko Ribeirov The Courtyard of the Ballads (1942) i Artur Duarteov O Costa Castelo (1943). Otprilike u isto vreme, desničarski filmovi su bili podržavani od strane političara na visokim položajima, pa su snimani filmovi poput Manuel Garsijinog Ines de Castro (1945) i Armando de Mirandin Capas Negras (1947). |
Capas Negras |
|
Manuela de Olivijere |
Doba Novo Cine-a Ovaj pokret, inspirisan neorealizmom i novim trendovima u francuskoj kinematografiji, stvoren je od strane brazilskih reditelja koji su živeli u Portugaliji 60-tih i 70-tih. Najvažniji režiseri Novo Cinea su bili: Paulo Roča, Antonio de Cunha i Fernando Lopez. Ipak, Manuel de Olivijera, najveći portugalski režiser, je stao na svoj put otprilike u isto vreme. Iako je njegova karijera započela 1931.godine kratkim filmom Labor on the Douro River, a dobio je status režisera četiri decenije ksnije sa filmom Benilde (1975). Snimio je više od 30 filmova, a najznačajniji su Francisca (1979), The Convent (1995) i The Uncertainty Principle (2002). Iako je uspeh Manuela de Olivijere bio značajan, portugalska filmska industrija je potponula vrlo duboko, izgubivši značaj koji joj je obezbedio pokret Cine Novo. Ipak, filmovi poput Karlos Koelovog O Crime do Padre Amaro (2005) su stekli priznanje na međunarodnoj sceni. |
