|
|
Rodžer Salengro: Radnički mesija Njegovo ime nije mnogo popularno u panteonu modernih mesija, u današnjem društvu koje se više divi preduzetnicima nego političarima. Međutim, većinu prava koje imamo danas kao radnici su produkt njegove politike i vizije da u ovom svetu bude više pravednosti, za sve nas. Rodžer Salengro je od samog početka bio posvećen društvenim uzrocima. Proveo je svoje detinjstvo u Dunkinku, u severnoj Francuskoj, potom se preselio u Lile kako bi studirao književnost na Univerzitetu u Lilu. Tamo je započeo svoju karijeru pridruživši se socijalističkoj partiji, Francuskoj internacionalnoj sekciji radnika, gde će i osnovati levičarsku studentsku organizaciju. Za vreme služenja vojnog roka 1912, pobunio se protiv zakona od Tri godine, zbog čega je bio ubeležen u “Karnet B”, dokument sa imenima osumnjičenih za špijunažu tokom Treće Francuske Republike. Salengro se opet priključio Francuskoj vojsci za vreme Prvog svetskog rata, kada su ga Nemci zarobili na tri godine, zbog pokušaja da povrati telo prijatelja posle bitke. Nakon oslobođenja, njegovo stanje je bilo očigledno mnogo loše, imao je svega 42 kg. Posle rata, Rodžer Salengro je postao novinar i vratio se političkom aktivizmu. Njegovi neprikosnoveni maniri i politički pogledi, doveli su ga na poziciju opštinkog odbornika u Lilu i na mesto generalnog savetnika Lil-Sud-Ouest kantona. 1925 Salengro je izabran za gradonačelnika Lila. Ponovo je bio izabran 1929, nakon ostavke Aleksandra Brakea-Desrouseauksa, obavljajući dužnost do 1935. |
Njegova politička karijera je dodatno procvetala, nakon što ga 1936.godine, predsednik Leon Blum imenovao Ministrom unutrašnjih poslova. Tokom ovih godina zajedno sa Narodnim Frontom, vodećom socijalističkom partijom u zemlji, uvedene su mnogobrojne reforme koje su olakšale život siromašnih slojeva društva u Francuskoj. Jedna od glavnih reformi, a možda i najveće nasleđe koje je ostavio Francoskoj i celom svetu, je potpisivanje Matignonskog Sporazuma. Sporazum je nastao nakon izbora Narodnog Fronta u maju 1936, propraćenog masovnim generalnim štrajom, i događaj se smatra za “Magna Carta Francuskog naroda”. U ovom sporazumu, između ostalog, radnicima je dato zakonsko pravo na štrajk, uklanjene su sve prepreke za sindikalno organizovanje, povećane su plate za 7-12 odsto i radnici su dobili pravo na plaćeni godišnji odmor. Neke od smena Blumove vlade je predvodio Rodžer Salengro, druge su bile predmet kampanje za klevetu organizovane od strane desničara i političara nakon njegovih akcija protiv “liga”, koje su bile ekstremni desničarski pokret povezan sa fašizmom. Kampanja protiv Salengroa je započeta 14.jula 1936, sa objavom članka u desničarskim novinama L'Action française, u kojem je ministar optužen za najgori zločin tog vremena: dezertaciju u Prvom svetskom ratu. Nedugo potom, optužbe su ponovljene u drugim desničarskim novinama poput Gringoire, a političari poput Henrija Bekarta su poveli krstaški rat protiv njega optužujući ga za homoseksualnost. Sve optužbe su negirane od strane Salengra lično, predsednika Leona Bluma i Vojske, uz dokument koji dokazuje da nije pobegao nego bio zarobljen od strane Nemaca. Umoran od kampanje koja je vođena protiv njega, Rodžer Salengro izvršava samoubistvo 18. novembra 1936, u svom apartmanu u Lilu, ostavljajući dve kopije iz novina Gringoire i dva pisma u kojima piše “ako nisu uspeli da me osramote, bar će biti odgovrni za moju smrt ”. Nakon potresne smrti, 18.decembra je donešen zakon u kojem se izriče kazna za klevetu putem štampe. |
|
|
