|
Ukrajinski film Istorija ukrajinskog filma je započela par godina posle čuvenog izuma braće Limijer u Francuskoj. Mada, Ukrajinci su već imali nešto slično što su sami napravili a rečeno je da je taj uređaj, napravljen u Odesi 1893.godine, bio vrlo sličan ranije pomenutom izumu, i da je fotograf Kakiv A.K. Fedecki snimao prve dokumentarne filmove. |
|
Oleksand Dovežanka |
Poetski film Tokom prvih 20 godina XX veka, ukrajinski film se razvijao uz mnoga značajna imena kao što je bio glumac O.M. Olekšenko, koji je snimao filmove u Karkivu od 1909-te, i D.Šakšenko sa filmovima poput Žena na stolici. 1918-te, studio za skrin art je osnovan u Kivu a važna imena koja su se ticala produkcije uključivala su V.Gardina, H.Stabovija i A.Ljudina. Ali 20-te su donele internacionalno prepoznavanje ukrajinskom filmu zahvaljujujći radu Dovežanka 1920-30-tih. On je, zajedno sa ostalim važnim režiserima, stvorio izraz "poetski film" koji je ukazivao na estetiku ukrajinskog filma. Upravo je ovaj pokret pokušao da snima ostvarenja koja bi odstupala od naredbi koje su zadate od strane sovjetskog režima i soc-realističkih tema koje su tada bile uobičajene. |
|
Zlatno doba Dovženko je dominirao svetom ukrajinskog filma oko dve decenije i njegov vredni doprinos je prepoznat 1957. kada je Kiv filmski studio dobio ime po njemu, koje je zadržao do današnjih dana. Sve do 60-tih i 70-tih, filmska industrija nije cvetala kao u prethodnim godinama a produkcija je spala na niske grane. Ali tokom 60-tih i 70-tih sve to je bilo transformisano, i taj period poznat kao Zlatno doba ukrajinskog filma doneo je svetu mnogo remek-dela kao što je Taras Ševčenko Borisa Ivančenka, Izgubljeno pismo Igora Savčenka iz 1973.godine, pa onda Opasni mesec septembar Leonida Osike iz 1976-te, koji su svi bili producirani u Dovženko filmskom studiju. |
Leonida Osike |
|
Bogdan Štupka |
Komplikovana produkcija Krajem XX veka, posle raspada SSSR, Ukrajina je doživela sudbinu istu kao i ostale zemlje koje su ranije bile deo Sovjetskog Saveza. Država više nije finansirala izradu filmova, a teško je bilo i distribuirati ih. Samo se par ukrajinskih filmova snimilo, a vrlo mali broj tih snimljenih je dospeo u bioskope. Ipak, iz tog doba potiču filmovi kao što je dvodelni epski film A Prayer for Hetman Mazepa (2002), koji je prikazan na festivalu u Berlinu. Takođe, glumci poput Bogdana Štupke su stekli međunarodno priznanje glumeći u ukrajinskim filmovima, ali i u ostvarenjima koja potiču iz drugih zemalja Istočne Evrope. |
